ΟΙ στίχοι ακριβώς όπως είναι: Βαθιά γαλά, βαθιά γαλάζια θάλασσα που όλο συντρί, που όλο συντρίμμια βγάζεις είν' η δική, είν’ η δική μου η καρδιά αχ η καρδιά όταν ανά, όταν αναστενάζει. είν' η δική, είν’ η δική μου η καρδιά αχ η καρδιά όταν ανά, όταν αναστενάζει. Πλατύ ποτά, πλατύ ποτάμι ο χωρισμός και πως θα το πε, και πώς να τον περάσω, να `ρθω κοντά σου αγάπη μου, αγάπη μου λίγο να ξα, λίγο να ξαποστάσω; να `ρθω κοντά σου αγάπη μου, αγάπη μου λίγο να ξα, λίγο να ξαποστάσω;

1967 ♦45" Sonata Ελλάδος SON-005 Β