Απ’ το βουνό κατέβηκα
κι απ’ την ξερομαδάρα
κι είχα τ’ αγρίμι σύντροφο
και το φαλκόνι φίλο
και είδα νέους να γλεντούν
και κόρες να γελούνε
και το φαλκόνι πέταξε
και μίσεψε τ’ αγρίμι
κι εμένα δέρνει η μοναξιά.
Το αφιερώνω στην πολύ καλή μου φίλη Άννα για τα γενέθλιά της που είχε χθες. Αν την ακούσω να το τραγουδάει κιόλας σίγουρα θα δακρύσω!!! Βλακοδόντι να 'σαι πάντα καλά και να μου φτιάχνεις το κέφι like nobody else does.