Τη ζωή μου έχω αφήσει σαν το μακρινό φεγγάρι να κυλάει στο σκοτεινό σου ουρανό. Το παράπονο της νύχτας κι η αγάπη μ’ έχουν πάρει. Σ’ αγαπάω κι είναι κρίμα να πονώ. Την καρδιά μου έχω αφήσει σ’ ένα μυστικό δρομάκι στο κλαδί μιας πικροδάφνης να θρηνεί. Στάλα-στάλα με ποτίζεις της αγάπης το φαρμάκι, μα θα κάνω λίγο ακόμα υπομονή.