Αχ, αχ τ’ άστρο που βγαίνει την αυγή και το φεγγά-, αμάν, -ρι μόνο -Ώωπα! -Γεια σου μερακλή Νταλγκά! αχ, και το φεγγάρι μόνο αυτά τα δυο γνωρίζουνε τόν εδικό, αμάν, μου πό-, ωχ, πόνο -Ώπα! Ώωπα! Γεια σου Παναγιωτάκη μου!