Κυρά Ασπροποταμίτισσα που ξενυχτάς στα γρέκια δε νοιάζεσαι, δε σκιάζεσαι βροχές κι αστροπελέκια. Κι αν ξενυχτώ λεβέντη μου, ν’ αγνάντια στα κονάκια δυο μάτια με παρατηρούν, αυγούλες και βραδάκια.