Παλιό τραγούδι κι άγιασε απ’ το πολύ το δάκρυ στην πλάτη του φορτώθηκε του κόσμου τον καημό Κι αν το ρωτήσεις θα σου πει πατρίδα πια δεν έχω καμιά πατρίδα δε χωρά ολόκληρο ουρανό Βαφτίστηκα στο άχτι σας στην πίκρα, στο γινάτι σας και πιο ψηλά ανεβαίνω Είμαι το πρώτο γάλα σας η μυρωδιά της μάνας σας γι’ αυτό σας ανασταίνω Παλιό τραγούδι κι άγιασε απ’ την πολλή αγάπη έγινε ρούχο του φτωχού του μόνου συντροφιά Κι αν το ρωτήσεις θα σου πει τα χρόνια μου δεν ξέρω ποιος ξέρει πότε ράγισε πρώτη φορά καρδιά Βαφτίστηκα στο άχτι σας στην πίκρα, στο γινάτι σας και πιο ψηλά ανεβαίνω Είμαι το πρώτο γάλα σας η μυρωδιά της μάνας σας γι’ αυτό σας ανασταίνω