Θα πάρω κάμπους και βουνά για να σε λησμονήσω και σε μια έρημη σπηλιά, ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-οοοοοχ θα πάω να κατοικήσω, και σε μια έρημη σπηλιά, ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-οοοοοχ θα πάω να κατοικήσω. Ανθρώπους να μη ξαναδώ, δε θέλω να τους ξέρω, αυτοί κι εσύ με κάνατε ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-οοοοοχ σκληρά να υποφέρω, αυτοί κι εσύ με κάνατε ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-οοοοοχ σκληρά να υποφέρω. Θα `ρθεί καιρός να θυμηθείς, θα με αναζητήσεις, μα δε θα μ’ εύρεις πουθενά ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-οοοοοχ τον κόσμο κι αν γυρίσεις, μα δε θα μ’ εύρεις πουθενά ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-ο-οοοοοχ τον κόσμο κι αν γυρίσεις.