Σ’ ένα ψηλό καμπαναριό μονάχος μου μια νύχτα θ’ ανεβώ για σένανε τ’ αστέρια θα μετρώ και θα μιλώ με το Θεό. Δικός μου είναι πια ο ουρανός δικό μου το φεγγάρι δωσ’ το φιλί σου κοπελιά στο παλληκάρι. Ο αγέρας μύρισε βροχή κι η θάλασσα μελτέμι δεν έχω πόνο στην ψυχή κι ούτ’ η καρδιά μου τρέμει. Δικός μου είναι πια ο ουρανός δικό μου το φεγγάρι δωσ’ το φιλί σου κοπελιά στο παλληκάρι. Σ’ ένα ψηλό καμπαναριό θενά `μαστε μαζί κι οι δυο.