Αυτό που μου αναλογεί είναι η δική μου σκιά η ανατολή μου ανατολή δική μου μονάκριβη στη δική μου πλάνη εσύ θα ’σαι το Άσμα Ασμάτων μου η ξακουστή Ιθάκη του πολυθρύλητου Οδυσσέα που ποτέ δεν λύγισε στην κόψη των κυμάτων. Νικητής πια μ’ έναν χιτώνα πείρας με βλέμμα αλλοπαρμένο ξένος στην ίδια του τη χώρα.