Ξετρέλανε τον κόσμο το ντουνιά. Ωραία; μπα, μοιραία; μμμ.. γιατί έχει νιάτα, χάρη γλύκα τσαχπινιά και σαν φανεί από καμιά γωνιά της τραγουδάει όλ’ η γειτονιά: Αϊ Αϊ Αϊ Μαρία, Μαρία μου Μαρία κούκλα είσαι σωστή και μάνα στην κοκεταρία με τις ματιές σου τις γλυκές, βόμβες είν’ ατομικές, σαν Μπικίνι εσύ με καίς. Αϊ Αϊ Αϊ Μαρία, Μαρία μου Μαρία κέφι γιά να σπας παντού σκορπάς τη φασαρία και με τον ένα ενώ μιλάς, τ’ αλλουνού χαμογελάς και το κέφι μου χαλάς. Άλλαξε πια πολιτική, να μη με κλείσουν στα στερνά στη φυλακή. Αϊ Αϊ Αϊ Μαρία, Μαρία μου Μαρία μονοκοντυλιά σβήσ’ τα παλιά, να η ευκαιρία! Σκέρτσα και κόνξες άσε ευθύς και σε μένανε να ρθείς, γιά να νοικοκυρευτείς.