Άναψε όλα τα κεριά για να τον περιμένει, μέσα στο διάφανο σατέν στον κόσμο της κλεισμένη. Πού να ξέρει, πώς να ξέρει πώς τα φέρνει ο καιρός. Στα παιχνίδια της αγάπης πρέπει να ’σαι τυχερός. Μα εκείνος σ’ άλλους κόσμους ταξιδεύει κι ουρανούς, τάζει αστέρια και φεγγάρια που δε χωράει ο νους. Κι ύστερα φτάνει το πρωί και τα κεριά σβηστήκαν. Τα νιάτα μες στο νυχτικό με το όνειρο χαθήκαν. Πού να ξέρει, πώς να ξέρει πώς τα φέρνει ο καιρός. Στα παιχνίδια της αγάπης πρέπει να ’σαι τυχερός.