Όταν περνάς με την κοντή φουστίτσα και με κοιτάς σαν μια σωστή μουσίτσα, ατομική λες κι είναι η ματιά σου και στόχος είμαι εγώ κι η γειτονιά σου. Απόψε θα `ρθω πάλι να στα ψάλω, ίσως μυαλό λιγάκι να σου βάλω, τον πόλεμο των νεύρων κι αν μου κάνεις, εσύ μικρή μου πρώτη θ’ αποκάνεις. Είν’ η ζωή μικρή και θα μας φύγει κι ο ανθρωπος γραμμάτιο που λήγει, τα νιάτα, την αγάπη μη σκοτώνεις, θα είν’ αργά όταν θα μετανιώνεις.