Έβρεξεν μες την αυλή μου τζιε έπαιζα με τα πηλά, τζι είδα μέσα που το χώμα θκιο ματούθκια γελαστά. Ήταν ένα σκουλουκούι τζι ήταν όπως την κλωστήν, ήβρεν μιαν μιτσιάν τρυπούαν τζιε επροσπάθαν να χωστεί Σκουλουκούιν, σκουλουκούιν πού πάεις χωρίς βρακούιν Έμπα μέσα στη φουλιά σου μεν πονήσεις τα λαιμά σου. Έπιασα το που το νούρο το φιλούι το μιτσί έπαιξα λλίο μητά του τζι έκλεισα το στο ποτσί. Τζι ήρτεν έσσο η αρφή μου τζι έμπηξεν τες παουρκές. Είπεν το τζιε του τζιρού μου τζι έδωκεν μου πατσαρκές. Σκουλουκούιν, σκουλουκούιν εν να σγάψω ένα λουκκούιν μες τη λάντα να σε χώσω τον πελάν για να γλιτώσω!