Στίχοι
....... το «Σαν ρεμπέτικο παλιό» λέει «Τα ξεπούλησα φθηνά /το χαλί μου, τα ρούχα και το μπρίκι». Είχα διαβάσει εκείνο τον καιρό τις ταξιδιωτικές εντυπώσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες του Βασίλη Βασιλικού, που τελείωναν με ένα στιχάκι: «Δεν είδα τίποτε στις ΗΠΑ και είπα γεια χαρά σου στον Αντύπα». Από κει το πήρα και έγραψα το τραγούδι με την έννοια ότι εγκαταλείπω την Ελλάδα ....... [ <a href="http://www.lifo.gr/mag/features/1887" target="_blank">http://www.lifo.gr/mag/features/1887</a> ]
Ένα ποιητής, σε ένα παραλήρημα της έμπνευσης, ανατρέπει τις τέχνες και τις βαφτίζει τραγούδια. «Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη»: Ίσως η πιο δραματική ελληνική ταινία. «Είδα την Άννα κάποτε»: Γλυπτό, δαιδαλικού ρυθμού, η νέα Νικανδρη. «Το περιβόλι». Ένα παράθυρο κι ένα καθρέπτης. Είναι το κλικ του φωτογράφου που πρόλαβε την έμπνευση πριν αυτή τον προσπεράσει. «Τα παιδιά που χάθηκαν»: Ποιητικός ορίζοντας, παραστατική αφήγηση παραμυθιού. «Για τα παιδιά που χάθηκαν στο στοιχειωμένο δάσος». [Κώστας Φασουλάς]
Μαλλον, καλυτερα ακουγε...
"Ας ερθει κι ας μου δωσει ενα φιλι": βλεπε τραγουδι "an' it's all over now baby blue" του Bob Dylan. ::theos.::