Είναι οι στίχοι ταπεινοί είναι οι νότες ταπεινές κι είναι η δική μου η φωνή φωνή σαν όλες τις φωνές Μα βγαίνει μέσα απ’ την ψυχή και αντηχεί σαν προσευχή Από σένα αρχίζουν όλα και τελειώνουνε σε σένα και δικός σου είναι ο κόσμος και δική σου η ζωή και προστάζεις τους ανέμους να φυσάνε μανιασμένα και τους δίνεις το σινιάλο για να έρθει το πρωί Τα πουλιά εσένα υμνούνε σε κλαδιά λουλουδιασμένα και για σένα βγαίνει ο κρίνος απ’ το χώμα το νωπό Από σένα αρχίζουν όλα και τελειώνουνε σε σένα κι είναι λίγο τόσο λίγο να σου πω πως σ’ αγαπώ