Ολόγιομο φεγγάρι, στάζεις φως σε μονοπάτι από νερό, στης θάλασσας το κύμα. Σαν να μου ’κλεισες το μάτι και σε κατάπιε η γη μ’ ένα μεγάλο δάκρυ.