Ως πότε θα σε καρτερώ μοιάζουν οι μέρες χρόνια μαράθηκε η καρδούλα μου σβύνεται στα σεντόνια Τα παραθύρια έχω κλειστά κρυφά βλέπω απ τις γρίλιες μάταια τούτη η προσμονή πληγές μετράω χίλιες Μα όταν θα’ ρθεις μια βραδιά δεν θα με βρεις πια μόνη θα μου κρατάει συντροφιά μια πένθιμη Ανεμώνη