Η ντουλάπα μουγκρίζει συχνά στις κρεμάστρες όταν η μαμά γυρίζει απ’ τον ταφτά της· στο χορό ο μπαμπάς μου της έλεγε τα μπράτσα σου αγάπη μου τι επιδεξιότητα στην εξουσία τα μπράτσα οι λεπταίσθητοι βόστρυχοι του μηδενός που σε τύλιξε ο νεκρός σου πατέρας· Θα της πω: η περούκα σου βγάζει φωτιά μαμά· με τη στάχτη ταΐζω· Τώρα όμως το άπειρο με κατέβασε στο λιγάκι και σχεδόν μου φαντάζεις μια κότα από κότα η κίνηση της κεφαλής το αυγό σου μιας κότας που πέφτει στα πόδια το αυγό σου –εγώ– μία πράξη αυγό ένα φράκο που μ’ έπνιξε στο ταγκό