Τ’ αγέρι κλαίει απόψε στα κλαδιά στον δρόμο έχει μείνει μια καρδιά σ’ αναζητά κι αφήνει ένα δάκρυ μήπως το βρεις και ρθεις από τα μάκρη. Ρ Σκοτείνιασε κι ερήμωσε ξανά η γειτονιά κι απόμεινε το όνειρο στην κρύα την γωνιά. Κι απόμεινε το όνειρο στην κρύα την γωνιά σκοτείνιασε κι ερήμωσε ξανά η γειτονιά. Το κάθε σου τραγούδι νοσταλγεί τ’ απόβραδο που πήγες σ’ άλλη γη, και σιωπηλά τις νύχτες κατεβαίνει στην άκρη του γιαλού και σε προσμένει. Ρ Σκοτείνιασε κι ερήμωσε ξανά η γειτονιά κι απόμεινε το όνειρο στην κρύα την γωνιά. Κι απόμεινε το όνειρο στην κρύα την γωνιά σκοτείνιασε κι ερήμωσε ξανά η γειτονιά.