Σμαράγδι οι ακρογιαλιές κι ασημοπράσινες οι ελιές, τα μέλια και τ’ αμπέλια γεμίζουν τα κουβέλια. Απλόχερα καρπίζει η γη νεράκι τρέχει η ζωή, το προκομμένο χέρι γεμίζει το κεμέρι. Θέλω πάλι να δω όσα λέει η Διδώ να ξεπλύνω τα χώματα, ν’ αγιάσουν τα σώματα. Σε πανηγύρια και γιορτές πλατάνια, δροσερές πηγές, σαν βουερό μελίσσι ο κόσμος να γλεντήσει. Αχ, και να άλλαζε η γη με μια θεία προσταγή να ξαναρθούν οι μέρες χωρίς σπαθιά και σφαίρες. Θέλω πάλι να δω όσα λέει η Διδώ να ξεπλύνω τα χώματα, ν’ αγιάσουν τα σώματα.