.Ανεβαίνοντας την παλιά ξύλινη σκάλα Μπορείς να σταθείς έξαφνα, καθώς ακούς: Μες απ’ το κούφιο ξύλο, πιο μέσα ακόμα, Κάτι στεγνό – ξηρό που συντρίβεται. Σε παίρνουν μεμιάς και πλήθος θόρυβοι: Από την οροφή, απ’ το δάπεδο, απ’ τα τοιχώματα. Έχουμε κάποιους συγκάτοικους που μας νοιάζονται, Ανησυχούν για μας μες απ’ τον ύπνο τους. Χωράμε όλοι καμιά — ενόχληση.