Αν είμαι από λάσπη και σιωπή, Από σκιά και φως, από θάλασσα, Μαύρος καπνός ή ένα σύγνεφο, Πέτρινο άγαλμα, πέτρινος ήχος, Θα με φάει το φως, θα με πάρει η μουσική. Αν είμαι κάποιου ανέμου στεναγμός. (Κάποιου μοναχικού Θεού το ανείπωτο, το μέγα πάθος, το χαμένο μυστικό.) Η αγάπη μου είναι σα μια κραυγή Μες στα μεσάνυχτα, κανείς δεν ξέρει Ποιος στέναξε κι αντιλαλούνε τα βουνά. Μονάχα η σάρκα μου ξυπνά Μες απ’ τον ύπνο της, μες απ’ τον θάνατο. Όπως μια πόρτα που τη δέρνει ο άνεμος.