Αγαπιόμαστε εμείς οι δυο, Αγαπιόμαστε, αγαπούμε τα έρημα πράγματα. Μαζεύουμε χείλη, σταλαγμούς, σπάνια δάκρυα, Κρίνα σπαρμένα στις όχθες των ματιών. Ό,τι ξεβράζει ο έρωτας, το αίμα, η μοναξιά. Αγαπιόμαστε: στολιζόμαστε, βάζουμε άφθονα Λουλούδια, αρώματα, ανάβουμε κι άλλα κεριά. Βγάζουμε το πέπλο από το πρόσωπο, Το θαμπωμένο προσωπείο. Κοινωνούμε το σώμα και το αίμα σαν τους ετοιμοθάνατους.