Είναι μέσα μου κάτι σκληρό. Από πέτρα, με σιωπή πέτρας. Από μπρούντζο ή από θάνατο, Από τ’ άσπιλο μέταλλο του κόσμου. (Μπορεί να ’ναι από θάνατο, Μπορεί από μπρούντζο οι Άγγελοι.) Από καμπάνα ή από σάλπιγγα. Με πνίγει ο χρόνος, σημαίνει, Με δέρνει η τύψη, αντιλαλεί Μες σ’ όλους τους ανέμους, Σα να φωνάζει βοήθεια, Σα να ’πιασε φωτιά η ψυχή. Καίγεται: τίποτα δεν τη σβει. *** Στώμεν καλώς∙ στώμεν μετά φόβου.