Μείναμε μόνοι, ολότελα μόνοι. Όπως τα δέντρα μόνο μένουν, Όπως τα δέντρα μόνο κι οι πεθαμένοι. Μείναμε μόνοι, μακρινοί. Σιγά-σιγά έρχεται ο χαμός, Ο χαμός, ο κίνδυνος μες στην αγάπη. Ο ένας φεύγει από τα μάτια Του άλλου, η μια ψυχή απ’ την άλλη Χάνεται, κρύβεται μες σ’ ένα θάμπωμα. Και μένουν οι σκιές και μεγαλώνουν. Σιγά-σιγά φεύγουμε. Ακούγονται φτερά και χτύποι, Κοπετοί. Ακούγονται οι τριγμοί που κάνουν τα κόκαλά μας.