Χάρτινα όνειρα, χαμένες μου ελπίδες και η καρδιά λουλούδι που έχει μαραθεί. Πικρό το γέλιο, πικραμένο το τραγούδι κρύα τα δάκρυα και πέλαγος βαθύ. Κι είπες αντίο μες στο κρύο, στη τόση βαρυχειμωνιά κι έγινε πέτρα η καρδιά κι είναι τα μάτια μου θολά και κρύα. Χάρτινα όνειρα, χαμένες μου ελπίδες και η καρδιά λουλούδι που έχει μαραθεί. Έφτασε η ώρα, στιγμή για να σε πάρει κρύος ο άνεμος, τα σύννεφα μαβιά. Κι είναι το βλέμμα μου θολό και παγωμένο κι εσύ πουλί που θα πετάξει μακριά. Κι είπες αντίο μες στο κρύο, στη τόση βαρυχειμωνιά κι έγινε πέτρα η καρδιά κι είναι τα μάτια μου θολά και κρύα. Χάρτινα όνειρα, χαμένες μου ελπίδες και η καρδιά λουλούδι που έχει μαραθεί.