Αγάπη ουράνια Πνοή, πύρινες γλώσσες της φωτιάς, του αγαθού είσαι πηγή, στου θείου την βαθιά σιγή, κι έγινε μέγας ποταμός, των θησαυρών ο χορηγός. Παράκλητε και Βασιλιά, εσύ του απείρου η αγκαλιά, στον κόσμο αυτό τον μάταιο, λίγοι θα σε γνωρίσουν, μα εκείνοι που σε γνώρισαν, ποτέ δεν θα σ᾿ αφήσουν. Ω θείε Παρηγορητή, έλα, πανσόφους να μας κάνεις, εμάς που ψάχνουμε στην Γη, μ᾿ αγάπη εσύ να μας ζεστάνεις. Εμάς που ψάχνουμε στην Γη, μ᾿ αγάπη εσύ να μας ζεστάνεις.