Αμέριμνος στοχάζεται και πράος ο ουρανός Εγκαταλείπεται σε πορφυρές εκμυστηρεύσεις Σ’ έναν απέραντο παράδεισο μεταμορφώνεται η αυγή Και το ποτάμι σε βασίλισσα κατάφορτη μαργαριτάρια Μπουκέτα γίνονται τα όνειρα Δεμάτια γίνονται τα στάχυα Ο έρωτας και ο καιρός έχουν την ιδία λάμψη Άνθη και δέντρα απορροφούν αχόρταγα το φως Και μια νεράιδα τραγουδά του ήλιου τη χαρά Σ’ όλες τις σκιές μοιράζοντας τα διάφανά της πέπλα