Δήμιοι με το πρόσωπο του θανάτου Δε θα μπορέσετε ποτέ να εξαφανίσετε Το γαλάζιο ενός αθώου ματιού Ανάμεσα από τις καμένες σάρκες Κι από τα μελανιασμένα κορμιά Ανάμεσα από τις σταυρωμένες ανοίξεις Ανάβει πάντα για νεκρούς και ζωντανούς Ο δαυλός της δικαιοσύνης