Μακριά απ’ την αίθουσα Με το άφθαρτο ρόδο της φωτιάς Με πόρπες και φώτα πολύχρωμα Κι ονείρου προσωπίδες Αρχίζει η απέραντη έκταση του κενού Η ατέρμονη ουράνια ιππασία Όπου παραμονεύουν όλες οι κακοτυχίες Η λέμβος η γεμάτη στεναγμούς Η νύχτα με τις αδηφάγες παπαρούνες