Υμέναιος λευκός Και τα ενωμένα χέρια τώρα Παράδεισος κλειστός Όπου το μάτι συναντά το κενό Και η σελήνη έρπει ανάμεσα Σε ξεραμένα χόρτα Το χαμόγελο τής χορεύτριας Παγωμένο Και το μοναδικό περιστέρι Νεκρό Δαντέλλες και δάφνινα στεφάνια Επάνω στον επιτύμβιο λίθο Ύπνος χωρίς αναπαμό