Και θα ’ναι ο χρόνος ένα αφήγημα το βαθύ αποτύπωμα στο χιονισμένο τοπίο η πυξίδα στην καταιγίδα που μαίνεται η ευωδιά από τον φρεσκοπλυμένο κήπο με τα ευεργετικά άνθη και τους καρπούς το βράδυ όταν-γυρνά-κουρασμένος απ’ τη δουλειά ο πατέρας η στιγμή που ευλογεί το ψωμί στο τραπέζι.