Πικρή γεύση ό,τι αφήνει μετά η μπόρα∙ δε σαλεύει τίποτα κι αυτό είναι που με ανησυχεί με προτρέπει να βγω έξω και να τρέχω ακατάπαυστα στην εξοχή. Όμως η παρόρμηση της στιγμή με υπονομεύει∙ προτιμά να σωπαίνει, να υπομένει και να παραμένει ανενεργή κάτω από τη χρόνια επιρροή του «κλεινού άστεως».