Γυναίκες σκυφτές ανηφορίζουν αρχίζει τότε η αιμορραγία του ουρανού οι άνθρωποι τη λένε βροχή οι άγγελοι πατρίδα των αθώων μαλακώνουν οι πέτρες το βουνό σηκώνει τη χωμάτινη φόδρα ασπρίζουν κόκκαλα αγνοούμενων άμαχων, άγνωστων στρατιωτών νύχια, κυνόδοντες και ξιφολόγχες βελόνες και στραβό γαζί στη Σημαία της Ειρήνης πάνω στο Μνήμα των Ηρώων *** παρασημοφορούν ανάπηρους προάγουν σκοτωμένους δεν έδωσαν ποτέ το αίμα τους μόνο διαταγές *** στον γκρεμό που πέταξαν τα περσινά στεφάνια ο σωρός από δαφνόφυλλα ψηλώνει- μνήμη ανάπηρη θα την ρίξουν στον Καιάδα οι μάνες που θέλουν να θυμούνται