Βρέχει μοναξιά και πάλι σήμερα κι ούτε μια φωνή να μου μιλήσει. Γίνονται οι καρδιές θεριά ανήμερα όταν η αγάπη τις μεθύσει. Βρέχει μοναξιά το κάθε βλέμμα μου· νιώθω η σιωπή να με κυκλώνει. Είσαι η αλήθεια ή το ψέμα μου μέσα στου μυαλού μου την οθόνη. Δεν είν’ η αγάπη σου που με πονά είναι που λείπεις και αδειάζει η ζωή μου. Δεν είν’ η αγάπη σου που με πονά είναι η σκέψη μου πως πάλι αύριο θα `σαι πληγή μου. Βρέχει μοναξιά και όλα μοιάζουνε να `ναι τόσο απόμακρα και ξένα, άγνωστες φωνές που με τρομάζουνε πίσω με γυρνούν στα περασμένα. Βρέχει μοναξιά το κάθε βλέμμα μου νιώθω η σιωπή να με κυκλώνει. Είσαι η αλήθεια ή το ψέμα μου μέσα στου μυαλού μου την οθόνη.