Αυτό που κανείς δε σε ξυπνάει, αυτό που κανείς δε σε περιμένει εσύ πως το λες; Μοναξιά ή ελευθερία; Αυτό που με τα χέρια δε σε χτυπάνε μα τα μάτια τους σε κρίνουν σ’ ελέγχουν εσύ πως το λες; Για το καλό σου η κακοποίηση, θέλω ποίηση; Τα πουλιά κελαηδάνε, τα βουνά αναστενάζουν , δικαιοσύνη ότι κι αν γίνει, δικαιοσύνη αν κάτι έχει μείνει. Δικαιοσύνη. Αυτό που σ ´ένα τρένο τη νύχτα καίγονται ζωντανοί οι ανθρώποι εσύ πως το λες; Ατύχημα ή έγκλημα; Έγκλημα. Αυτό που μια μάνα ζητάει να βρει τι συμβαίνει στ’ αλήθεια εσύ πως το λες; Γραφικό ή δεν πάει άλλο; Δεν πάει άλλο. Τα πουλιά κελαηδάνε, τα βουνά αναστενάζουν , δικαιοσύνη ότι κι αν γίνει, δικαιοσύνη αν κάτι έχει μείνει. Δικαιοσύνη.