Δώδεκα τα μεσάνυχτα η ώρα έχει πάει κι ένα παιδάκι ορφανό στους δρόμους τριγυρνάει Απόμεινε μες τη ζωή πεντάρφανο και μόνο μητέρα έχει τον καημό πατέρα του τον πόνο Αν ζούσε η μανούλα μου μονολογεί θλιμμένα δεν θα την έκανα ποτέ να πικραθεί για μένα Απόμεινε μες τη ζωή πεντάρφανο και μόνο μητέρα έχει τον καημό πατέρα του τον πόνο Σκίζει της νύχτας τη σιγή του ορφανού το κλάμα που λέει με παράπονο μάνα, που είσαι μάνα Απόμεινε μες τη ζωή πεντάρφανο και μόνο μητέρα έχει τον καημό πατέρα του τον πόνο