Μια προσευχή στον άγνωστο Θεό που νοιάστηκε για μας, ναι, για μας. Μια Κυριακή μας έφερε μαζί κι έκλεισε της ζωής τη ρωγμή. Φοβάμαι, φοβάμαι η καρδιά μου θα εκραγεί όταν είμαστε μαζί Φοβάμαι, φοβάμαι είναι πόνος και γιορτή το δικό σου το φιλί Φωτιά ενώνει τα κορμιά μας στ’ άστρα χορεύουν τα όνειρά μας κι η νύχτα αυτή κρατάει για πάντα κι αυτή η φωτιά νικάει τα πάντα. Είσαι ουρανός, ο άγνωστος θεός σου δίνω την καρδιά μου. Φοβάμαι, φοβάμαι η καρδιά μου θα εκραγεί όταν είμαστε μαζί Φοβάμαι, φοβάμαι είναι πόνος και γιορτή το δικό σου το φιλί Σαν προσευχή τραγούδι ν’ ακουστεί που γράφτηκε για μας, ναι, για μας.