Το δίκιο με το μέρος σου να το ‘χεις να το χαίρεσαι, όμως ποιος είσαι και μπορείς έτσι σκληρά να φέρεσαι. Κι αν είναι η εκδίκηση εντάξει μ’ εκδικήθηκες, πάρε κανά τηλέφωνο, κάνε πως με θυμήθηκες. Το δίκιο με το μέρος σου και γλίτωσες το μπλέξιμο δικές μου όλες οι ενοχές, δικό μου όλο το φταίξιμο. Κι εντάξει το φαρμάκι σου έτσι κι αλλιώς θα το ‘πινα, δεν πήρες όμως μια φορά να πεις δυο λόγια ανθρώπινα. Έκλαψες όσο έκλαψες τώρα δεν με χρειάζεσαι, πως όμως κάποιον που αγαπάς φτάνεις να μην τον νοιάζεσαι. Κι αν περπατάω στα σύννεφα κι αν για όλα εγώ ευθύνομαι, δεν πήρες ούτε μια φορά έτσι να δεις τι γίνεται.