Το δίπλα κάθισμα κενό, που θες να πάμε σ’ ότι παρέμεινε όρθιο εκεί γυρνάμε. Το δίπλα κάθισμα κενό σε περιμένει σαν μια κλωστή που ‘ναι στο χέρι σου δεμένη. Που θες να πάμε, που θες να πάμε. Το δίπλα κάθισμα κενό, η αγάπη ξένη που κάποτε έρχεται κοντά και με ζεσταίνει. Μνήμες και λύπες και χαρές σου τις χαρίζω μια βόλτα ξέμπλεκη μαζί σου να γυρίζω. Που θες να πάμε, που θες να πάμε. Το δίπλα κάθισμα κενό που θες να πάμε σ’ ότι παρέμεινε όρθιο πες μου εσύ που θες να πάμε.