Του ήλιου το παράπονο τη μέρα ημερεύει, ξεχνάει το παράλογο και καβαλάρης στ’ άλογο στη δύση δραπετεύει. O ήλιος είναι Έλληνας και τριγυρνάει τα βράδια, πίνει, μεθάει με κρασί και τρέχει στα σκοτάδια. Στο χάδι του η θάλασσα αγριεύει, φουρτουνιάζει και στα σγουρά του τα μαλλιά από κοχύλια χαϊμαλιά κι άσπρα πανιά του βάζει. O ήλιος είναι Έλληνας και τριγυρνάει τα βράδια, πίνει, μεθάει με κρασί και τρέχει στα σκοτάδια.