Δυο σταγόνες βροχής απ' τα μάτια στα χέρια πέφτουνε καταγής και θαμπώνουν τ' αστέρια Δυο σταγόνες βροχής δυο διαμάντια θλιμμένα η χαρά της ζωής φεύγει πάλι από μένα Μες στη μεγάλη πολιτεία γκρίζα τα σύννεφα ψηλά άδεια παγκάκια στην πλατεία γυμνά τα δέντρα, σιωπηλά Δυο σταγόνες βροχής δυο διαμάντια θλιμμένα η χαρά της ζωής φεύγει πάλι από μένα