Τι σου ’κανα και πίνεις, τσιγάρο στο τσιγάρο κι είν’ τα πικρά σου μάτια στο πάτωμα καρφιά Πες μου για δε μ’ αφήνεις με δυο φιλιά να πάρω απ’ τα θολά σου μάτια τη μαύρη συννεφιά Πες μου για δε μ’ αφήνεις με δυο φιλιά να πάρω απ’ τα θολά σου μάτια τη μαύρη συννεφιά Οι πόνοι που σε σφάζουν, πόνοι διπλοί για μένα σταλάζουν στην καρδιά μου τα δάκρυα που κλαις Να ’ξερες πώς σπαράζουν τα μέσα μου για σένα που στέκεσαι μακριά μου και λόγο δε μου λες Να ’ξερες πώς σπαράζουν τα μέσα μου για σένα που στέκεσαι μακριά μου και λόγο δε μου λες Αμίλητό μου στόμα, φεγγάρι μου σβησμένο ανάθεμα την ώρα και τη βαριά στιγμή Όλα για σε τα δίνω, τα δίνω και πεθαίνω για να μη σε αγγίξουν ξανά οι στεναγμοί