Κόντρα στην καρδιά, κόντρα στον καιρό, θάλασσα η αγάπη σου φεύγω να σωθώ. Λύσε κάβο καπετάνιε κι άνοιξε πανιά άραξε σ’ ένα λιμάνι στην απανεμιά. Κι όταν πιάσουμε μουράγιο και δέσουμε κουπιά άναψε κερί στον Άγιο και στην Παναγιά. Κόντρα στην καρδιά, κόντρα στον καιρό, θάλασσα η αγάπη σου φεύγω να σωθώ. Μεσοπέλαγα με πάει η αγάπη αυτή και ναυάγιο με βγάζει σ’ άγνωστη ακτή. Μα εσένα δεν σε νοιάζει κι ούτε που ρωτάς η ζωή μου σκοτεινιάζει που δεν μ’ αγαπάς. Κόντρα στην καρδιά, κόντρα στον καιρό θάλασσα η αγάπη σου φεύγω να σωθώ.