Σαν ένα πλοίο της γραμμής της ίδιας πάντα διαδρομής, έτσι κι εγώ κυκλοφορώ για ότι συμβεί αδιαφορώ. Τα φώτα ανάψτε θέλω να βλέπω να τρέχει η νύχτα στα στενά, στους τοίχους γράψτε πως δεν αντέχω κι αν έρθει η μέρα θα ‘ναι αργά. Είμαι φτερό στον άνεμο όπου με πάει πάω, μέσα μου έχω πόλεμο μα δεν το μαρτυράω. Τα φώτα ανάψτε θέλω να βλέπω να τρέχει η νύχτα στα στενά, στους τοίχους γράψτε πως δεν αντέχω κι αν έρθει η μέρα θα ‘ναι αργά. Η νύχτα που το κλάμα μου δε λέει να στερέψει, και δεν υπάρχει γιατρικό τον πόνο να γιατρέψει. Τα φώτα ανάψτε θέλω να βλέπω να τρέχει η νύχτα στα στενά, στους τοίχους γράψτε πως δεν αντέχω κι αν έρθει η μέρα θα ‘ναι αργά.