Στο δρόμο ένα παιδί νεκρό απ’ τον εχθρό εκτελεσμένο, στην άβυσσο του παζαριού το ριζικό του πουλημένο. Δεν βάζει ο νους σου αριθμό, τέλος δεν έχει η τραγωδία, παντού κουφάρια ένα σωρό στο αίμα πνίγηκε η Μικρά Ασία. Ανείπωτα εγκλήματα, ανάθεμα και κρίματα σε φταίχτες και πρωταίτιους, σ’ όποιους κινούσαν νήματα. Ανείπωτα εγκλήματα στα μαρμαρένια αλώνια μας άμαχοι, αθώα θύματα στο μνήμα του αιώνα μας. Ανείπωτα εγκλήματα. Καήκαν σπίτια και σχολειά, γκρεμίστηκαν νοσοκομεία, σ’ εκκλησιές και μαγαζιά τουφεκισμοί, λεηλασία. Που να κρυφτείς, που να σωθείς ένα λαός ξεριζωμένος, ποιον άνθρωπο να εμπιστευτείς απ’ όλους κι όλα προδομένο. Ανείπωτα εγκλήματα, ανάθεμα και κρίματα σε φταίχτες και πρωταίτιους, σ’ όποιους κινούσαν νήματα. Ανείπωτα εγκλήματα στα μαρμαρένια αλώνια μας άμαχοι, αθώα θύματα στο μνήμα του αιώνα μας. Ανείπωτα εγκλήματα.