Ο Αχιλλέας δάκρυσε στην Τροία, ο Πάτροκλος στην Προύσα αιμορραγεί, του Αίαντα σπασμένη η πανοπλία δεν βοηθούσε απ’ το μαχαίρι να σωθεί. Έξω απ’ την Πόλη πνίγηκε ο Οδυσσέας, ο Αγαμέμνονας στο Ικόνιο έχει χαθεί, δίχως σπαθί παλεύει ο Ιδομενέας απ’ της Εφέσου να ξεφύγει τη σφαγή. Στις στάχτες τέλειωσε η παράλογη εκστρατεία εχθροί και σύμμαχοι παζάρεψαν καλά, χώρο δεν κράτησε για αυτούς η ιστορία λέξη δεν είπε για την άγρια μοιρασιά. Στις στάχτες τέλειωσε η παράλογη εκστρατεία γη του Βοσπόρου τα στενά τα αμαρτωλά, στις στάχτες τέλειωσε η παράλογη εκστρατεία σε δυο λόγια αιώνια και βουβά. Φωτιά κι ατσάλι σκόρπισε ο Άρης ψηλά στον Όλυμπο ακούστηκε κραυγή, τα δρομολόγια δεν πρόφταινε ο βαρκάρης οι ταξιδιώτες στον Αχέροντα πολλοί. Μες στο Αιγαίο τρεμοπαίζαν τα καντήλια όσων κατάφεραν να φύγουν μακριά, στην Ιωνία αναμμένα τα φιτίλια μαύρα πουλιά παντού αρπακτικά. Στις στάχτες τέλειωσε η παράλογη εκστρατεία εχθροί και σύμμαχοι παζάρεψαν καλά, χώρο δεν κράτησε για αυτούς η ιστορία λέξη δεν είπε για την άγρια μοιρασιά. Στις στάχτες τέλειωσε η παράλογη εκστρατεία γη του Βοσπόρου τα στενά τα αμαρτωλά, στις στάχτες τέλειωσε η παράλογη εκστρατεία σε δυο λόγια αιώνια και βουβά. Αιώνια και βουβά.