Σ’ αυτή τη γη ροδιές φυτρώνουν και ελιές κι είναι σπαρμένες οι αυλές, λάβαρα ματωμένα, στον τόπο αυτόν τ’ αστέρια έγιναν νησιά μια Καρυάτιδα αγρυπνά στα αρχέγονα λημέρια. Η πατρίδα των τραυμάτων, των καταστροφών, των χαμένων οραμάτων, των προσδοκιών, των γαλάζιων των ζωγράφων και των ποιητών, των αθάνατων ηρώων και των εραστών. Της αρχαίας προδοσίας των φανατικών της μεγάλης ουτοπίας και των διχασμών, η πατρίδα των θαυμάτων, των τρελών σοφών, χώρα αυλή των φαντασμάτων, χώρα πειρασμών. Σ’ αυτή τη γη μοιάζουν οι γιοι με αετοί, μούσες σε έπος Διγενή, κόρες της Αφροδίτης. Στον τόπο αυτόν κλείνουν οι πύλες τ’ ουρανού σβήνει το φως τ’ Αυγερινού στην αγκαλιά της Κίρκης.