Στους άδειους δρόμους κάποιας νύχτας περπατάω κι όλα τα φώτα μου λένε πως δυο μάτια κλαίνε γιατί νομίζουν πως τα παρατάω. Και γύρνα πίσω να της δώσεις την αγάπη τα ίδια φώτα μου λένε, κοίτα δυο μάτια πως κλαίνε, πάρε της επιστροφής το μονοπάτι. Και γυρνώντας στην πόλη εκεί που διασκεδάζουνε όλοι την βλέπω να χορεύει κάθε ψυχή να μαγεύει. Γυρνώντας στην πόλη εκεί που διασκεδάζουνε όλοι υποσχέσεις χαρίζει και την καρδιά μου πάλι τη ραγίζει. Στο άδειο σπίτι μου το βράδυ ξαναμπαίνω τα φώτα μοιάζουν να κλαίνε τα σωθικά μου καίνε, μόνος ερχόμουν, μόνος μου πηγαίνω. Και γύρνα πίσω να μου δώσεις την αγάπη τα λόγια μου όλο κλαίνε κι αναρωτιέμαι ποιοι φταίνε μα τώρα είναι αργά να κάνω κάτι. Και γυρνώντας στην πόλη, εκεί που διασκεδάζουνε όλοι την βλέπω να χορεύει κάθε ψυχή να μαγεύει. Γυρνώντας στην πόλη, εκεί που διασκεδάζουνε όλοι υποσχέσεις χαρίζει και την καρδιά μου πάλι τη ραγίζει.