Στον σταθμό σ’ ένα τραίνο εσένα περιμένω σε ποιο βρίσκεσαι βαγόνι κι είσαι μόνη. Τις γραμμές όλο κοιτάω και καπνίζω, ξεφυσάω θα ‘ρθω, να είσαι εκεί μου είχες πει. Μα δεν ήσουνα στο τραίνο έμεινες σε τόπο ξένο και ξανά με πνίγει η σιωπή. Τα πουλιά κελαηδούν το σκοπό σου και πολλή ώρα έχει περάσει κι ακόμα δεν σε είδα. Δεν σε είδα. Στον σταθμό σ’ ένα τραίνο κάθε λεπτό πεθαίνω κάθε μνήμη με πληγώνει και νυχτώνει. Τις γραμμές όλο κοιτάω και καπνίζω, ξεφυσάω θα ‘ρθω, να είσαι εκεί μου είχες πει. Μα στο τραίνο δεν σε είδα κι άρχισε μια καταιγίδα κι έλαμψες μακριά σαν αστραπή. Τα πουλιά κελαηδούν το σκοπό σου και πολύ έχει τώρα βραδιάσει, αντίο κι ας μη σε είδα. Κι ας μη σε είδα. Τις γραμμές όλο κοιτάω και καπνίζω, ξεφυσάω θα ‘ρθω, να είσαι εκεί μου είχες πει. Ίσως ξέχασες τη στάση, δεν σε έχω ξεπεράσει η αγάπη δεν είναι ντροπή. Τα πουλιά κελαηδούν το σκοπό σου και πολύ έχει τώρα βραδιάσει, αντίο κι ας μη σε είδα. Κι ας μη σ’ είδα.